Wednesday, September 29, 2010

டெல்லி ராஜ குமாரிகளும்... கோயம்புத்தூர் பையனும்... (18+) / 5

கொடுமையிலேயே பெரிய கொடுமை ஏது தெரியுமா.. ஒரு அழகான பெண்ணுக்கு உதவி செய்யும் வாய்ப்பு கிடைத்தும் அதை லூசுத்தனமாய்  இழப்பதுதான். அந்த தேவதை என்னை நெருங்கி " காடி மே.. பாடி கா..  கித்னே பஜே " என ஏதோ இந்தியில் விளிக்க.. நான் திரு திருவென இரண்டு நொடி விழித்து ஹி... ஹி.. என  இளித்தேன். என்னை ஏற இறங்க பார்த்தவள் "சாரி" என சொல்லி விட்டு கூட்டத்தில் கலந்தாள்.  இந்தி கற்காத என் மீதும், திராவிட கழகத்தின் மீது ஆத்திரம் எகிற.. நாலைந்து கெட்ட வார்த்தைகள் புதிதாய் பிறந்து இறந்தது.


கூட்டம் காரணமாகவும், நேரமின்மை காரணமாகவும் என் தம்பியின் வீட்டிற்க்கு மின்சார ரயில் தவிர்த்து ஆட்டோவில் செல்லலாம் என முடிவெடுத்தோம். ஆட்டோவை நெருங்கி நாங்கள் செல்லுமிடத்திற்கு எவ்வளவு என்று கேட்டதற்கு, என்னிடமும், பரமு தன் இடுப்பில் முடிந்து வைத்திருக்கும் பணத்தையும் தவிர , மூன்றாவதாக இன்னொருவரிடம்  திருடினால் கிடைக்கும் தொகையே அவன்  கூறினான். என் தம்பி அதிகபட்சமாக 300 ரூபாய்க்கு மேல் வராது என்றதால், அந்த ஆட்டோவை தவிர்த்து இன்னொரு ஆட்டோவிடம் சென்றோம். அவனிடம் சென்று பேசுவதற்கு முன்பாகவே.. வம்சம் படத்தில் சுனைனா ஒரு குரல் கொடுப்பார்களே.. "ஏஏஏஏஏஏஏஏஏஏஏஏஏ...... மக்காஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆ ......................... " என்று.. அது போல அந்த பழைய ஆட்டோகாரன் இவனிடம் ஒரு குரல் கொடுத்து "ஏற்றாதே" என சொல்ல.. அடுத்த ஆட்டோவிடம் சென்றோம்.. அங்கயும் அதே சுனைனா குரல். எல்லா ஆட்டோகாரர்களும் கூட்டாக இருப்பதை கண்டு வெறுப்பாகி முதல் ஆட்டோகாரனிடமே சரணடைந்தோம் . ஏகப்பட்ட இழுபறிகளுக்கு பின் 400 ரூபாய்க்கு அவன் ஒப்புகொள்ள ஏறி அமர்ந்தோம்.. ஆட்டோ கிளம்பி ஒரு ஐந்து  கிலோ மீட்டர் சென்றிருக்கும். தீடிரென ஆட்டோ டிரைவர்  காஸ் தீர்ந்து விட்டதாய் சொல்லி வண்டியே ஓரம் கட்டி நிறுத்தி விட்டான். வெளியே நன்றாக இருட்டிவிட்டிருக்க... முதல் முதலாக வயிற்றிக்குள் ஒரு பய பந்து கட முட கட முடவன உருள ஆரம்பித்தது. இரவில், நகரம் வேறு விதமான ஒரு நிறத்தை கொண்டு விடுகிறது. அதுவரை டெல்லியின் மீது படர்ந்திருந்த கவர்ச்சி தொலைந்து அதன் மீது புதிதாய் ஒரு அச்சம் பிறந்தது. புதிய ஊர், தெரியாத மனிதர்கள்.. புரியாத பாஷை என பயம் குழப்பி அடிக்க..  மீண்டும் ரயில்வே ஸ்டேஷனுக்கே அழைத்து செல்ல சொன்னோம். நீண்ட நேர முட்டி மோதல்களுக்கு பிறகு வேறொரு ஆட்டோவை அந்த டிரைவர் பிடித்து கொடுக்க.. ஒரு வித சந்தேகத்துடனே அந்த ஆட்டோவில் ஏறினோம்.. அந்த ஆட்டோ டிரைவர் சரியான கஞ்சா குடிக்கி போல... வாயில் எதையோ மென்று கொண்டே கேட்ட எந்த கேள்விகளுக்கும் பதில் அளிக்காமல் ஒரு மணி நேரத்துக்கும் மேலாக இருளில் சென்று கொண்டே இருக்க.. அந்த கொடுமையான இரவை மறக்கவே முடியாது..  

என்னுடைய தம்பி, டெல்லியையும்  குர்கானையும் இணைக்கும்  கபசேரா பார்டர் என்னுமிடத்தில் இருக்க.. ஒருவழியாய்  இரவில் அவன் வீடு சென்றடைந்து தூங்கிய தூக்கம் முழுவதிலும்  கனவில் ஆட்டோ சத்தம்.

அடுத்த நாள் ஞாயிறு, ஒரு ட்ராவல்ஸ் மூலம் டெல்லியே சுற்றி பார்க்க என் தம்பி ஏற்பாடு செய்திருக்க, அந்த ட்ராவல்ஸ் குரூப்பில் இணைந்து கொள்ள மெட்ரோ ரயில் நிலையத்தை வந்தடைந்தோம்.

இந்தியாவின் மிக வளர்ச்சியடைந்த.. செல்வ செழிப்பான ஊர்களை பட்டியலிட்டால் அதில் குர்கானுக்கும் ஒரு முக்கிய இடம் உண்டு. பார்க்கும் இடமெல்லாம் பிரம்மாண்டமான கட்டிடங்கள்... ஷாப்பிங் மால்கள் என பின்னுகிறது.




குர்கானின் MG ரோடு மெட்ரோ ரயில்வே ஸ்டேஷன் படு காஸ்ட்லியான ஒரு ஹோட்டல் போல காட்சியளிக்க... டிக்கெட் டோக்கன் பெற்று கொண்டு மேல் தளம் வந்தோம் ரயில் ஏற.  அந்த இடத்தின் வசீகரம் கவர.. பரமுவை நிற்க வைத்து மாறி மாறி அவனை புகைப்படம் எடுத்தேன். தீடிரென தோளில் ஒரு கை விழ.. பின்னால் துப்பாக்கி ஏந்திய  ஒரு போலீஸ்காரர், கையில் இருந்த காமிராவை பறித்துக்கொண்டு " COME TO MY ROOM" என்றார்.

                                                                    -தொடரும்  

Saturday, September 25, 2010

டெல்லி ராஜ குமாரிகளும்... கோயம்புத்தூர் பையனும்... (18+) / 4


 தாஜ்மஹால் கொடுத்த பிரமிப்பில் இருந்து விடுபடுவதற்குள் அடுத்த பிரமிப்பு ஆக்ரா கோட்டை. தாஜ் போலவே பிரம்மாண்டமான அதேசமயம் தாஜ்ஜை விட சிலாகிப்பதற்கு நிறைய விஷயங்கள் கொண்ட இடம். முகலாய அரசர்களின் ஆஸ்தான அரண்மனையாக  அந்த காலத்தில் விளங்கிய ஒன்று. நீண்டு உயர்ந்த மதில்கள்.. அகழிகள்.. பாதுகாப்பு வளையங்கள் என எதிரிகள் எளிதில் உள் நுழையாதபடி அந்தகாலத்திலேயே படு பயங்கர பிளான் போட்டு கட்டியிருக்கிறார்கள். உள்ளே நுழைந்ததும் உடனே நம்மை வசீகரிப்பது அரண்மனையின் திறந்தவெளி தர்பார். மக்கள் அமர்வதற்கு எதுவாக படிக்கட்டுகள் போல அமர்வு மேடைகள் ஆச்சர்ய மூட்டுகின்றன. 

திறந்த வெளி தர்பார் 

உட்புற கோட்டை 
ஒரு டிபிக்கல் ராஜாவின் வீடு (அரண்மனை ) எப்படி இருக்கும் என்பதை ஆக்ரா கோட்டை மூலம் உணர்ந்து கொள்ளலாம். ராணிகளின் அறைகள்.. குளிர்பதனம் செய்யப்பட்ட அந்தபுரம், ராஜாவும் ராணியும் ஓடி பிடித்து விளையாட ஏதுவான நீண்ட பால்கனிகள்.. ஆலோசனை மண்டபம், வீரர்கள் தங்குவதற்கான சிறு சிறு அறைகள் என உள்ளுக்குள் வியப்பூட்டும் விஷயங்கள் ஏராளம். 


"அக்பர்" பரமு 
பரமுவும் நானும் ஆக்ரா கோட்டையையும், கோட்டையே பார்க்க வந்த பெண்களையும் ஒரு சேர ரசித்து விட்டு வெளியே வர, கையில் பொம்மைகளுடன் ஏகப்பட்ட வியாபாரிகள் எங்களை சூழ்ந்து கொண்டனர். நான் எதுவும் வேண்டாம் என அவர்களை விட்டு விலகி வந்து விட.. பரமு மட்டும் ஒரு வியாபாரியிடம் தனக்கு தெரிந்த இந்தியில்  "கித்னா" என கேட்டு வைக்க மாட்டிக்கொண்டான்.  ஒரு பொம்மை முப்பது ரூபாய் என 10 பொம்மைகள் அடங்கிய செட் முந்நூறு என கூறி கையில் திணிக்க.. பரமு தீயே தொட்டவன் போல தெறித்து பின் வாங்கினான். இருவருக்கும் இடையே நடைபெற்ற பேரம் பத்து பதினைந்து சுற்றுகளை கடந்தும் கொளுத்தும் வெயிலில் நிற்காமல் இழுத்துக்கொண்டே போக.. ஒரு கட்டத்தில் அந்த வியாபாரி.. உன்னால் எவ்வளவுதான் தர முடியும் என்று கேட்க.. பரமு முப்பது ரூபாய்க்கு பத்தும் தர முடியுமா என கேட்டான். 
தருவியா. தரமாட்டியா..
 அந்த வியாபாரி உடனே சரி என சம்மதித்து 30 ரூபாய் கொடு என கேட்க, இந்த ஆன்ட்டி கிளைமாக்சை எதிர்பார்க்காத பரமு.. வேண்டாம் என விலக.. அவ்வளவுதான்... அந்த டெல்லி வாலா பரமு சட்டையே பிடித்து உலுக்க ஆரம்பிக்க.. பரமு அவசர அவசரமாக முப்பது ரூபாயே தேட ஆரம்பித்தான். 300 ரூபாய் பொருளை 30 ரூபாய்க்கு வாங்கிய பெருமிதத்துடன் பரமு என்னை நோக்கி வர.. அதற்க்கு பிறகுதான்  இருவரும் கவனித்தோம்.. 10 ரூபாய்க்கு 10 பொம்மைகளையும் மற்றவர் விற்றுக்கொண்டிருப்பது. 

ஆக்ராவில் இருந்து டெல்லி செல்லும் ரயிலின் முன் பதிவு செய்யபடாத பெட்டியில் ஆக்ராவின் பாதி மக்கள் தொகை பிதுங்கிகொண்டிருக்க, ரிசர்வ் கம்பார்ட்மென்ட் உள்ளே சென்று காலியாக இருந்த இருக்கையில் அமர்ந்தோம். ரயிலில் ஒரு குடும்பம். கணவன்,  மனைவி, அப்புறம் ஒரு கை குழந்தை.. மிச்ச பேர் எல்லாம் ஆண்கள். அந்த பெண் தன் சுடிதார்க்கு துப்பட்டா என்கின்ற வஸ்து அவசியமே இல்லை என்பது போல வெளிப்படையாக அமர்ந்து கொண்டிருக்க.. தமிழ் நாட்டில், நொடிக்கொருமுறை தன் புடவை தலைப்பை சரி செய்து கொள்ளும் பெண்கள் என் நினைவுக்கு வந்து போனார்கள்.   கலாச்சாரம் என்பது என்ன..அது எந்த அளவுக்கு மனிதர்களை பன்படுத்துகிறது என்பதை என்னால் யூகிக்க முடியவில்லை. நாம்தான்.. நாம்  பார்க்கின்ற கண்ணோட்டம் தான் தவறா.. இல்லை அங்கு இருக்கும் ஆண்கள் எல்லாம் உத்தமர்கள்,அவர்கள் அதை எல்லாம்  காம கண்களோடு  பார்க்க மாட்டார்கள் என்றால்.. எனக்கு எதிரில் அமர்ந்து கொண்டிருந்த கிழம் ஒன்று ஒவ்வொரு முறையும் ஓரக்கண்னால் அந்த பெண்ணை விழுங்கி விடுவதை போல பார்த்துக்கொண்டிருப்பதை என்னவென்று சொல்ல தெரியவில்லை. அதை விட மோசம் அந்த கணவன் செய்து கொண்டிருந்த காரியம்.. குட்காவோ, புகையிலையோ கையில் நசுக்கி வாயில் திணித்துக்கொண்டு, புளிச் புளிச் என துப்பிக்கொண்டே.. குழந்தைக்கு முத்தம் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தான். தமிழ் நாட்டில் நாம் வாழும் வாழ்க்கை முறை சொர்க்கத்திற்கு ஒப்பானது என்று நினைத்து கொண்டேன். 

டெல்லி நிஜாமுதீன் ரயில் நிலையத்தை மாலை 6 மணிக்கு வந்தடைய.. ஸ்டேஷனில் கட்டுக்கடங்கா கூட்டம். பரமு என்னை தனியாக நிற்க வைத்து விட்டு மின்சார ரயில் டிக்கெட் எடுப்பதற்காக சென்று விட.. அனாமாத்தாய் நின்று கொண்டிருந்தேன். அப்போது தேவதைகள் லிஸ்டில் சேர்ப்பதற்கு ஒப்பான பெண் ஒருவள், அங்கும் இங்கும் பார்த்து விட்டு ஒரு முடிவோடு என்னை நோக்கி வந்து EXCUSE ME என்றாள்.   

Sunday, September 19, 2010

சென்னையும்.... தனிமையும்...

 
திங்கள் கிழமை அதிகாலை சென்னையில் வந்து இறங்கியபோது ஏற்பட்ட பிரமிப்பு..... எத்தனை எத்தனை மக்கள்... தினம் தினம் புதிது புதிதாய் வாய்ப்புகளை தேடி  வந்திறங்கும் லட்சகணக்கான பேரை  தாங்கிக்கொண்டு... இனிமேலும் வருபவரை வரவேற்க தயாராய் இருக்கும் சென்னை... வாழ்க்கையின்... வாழ்கையே வாழ்பவரின் ஒரு முக்கிய அடையாளம். அன்றே வேலையில் சேர்ந்தாயிற்று.... அறை பிடித்தாயிற்று.. எல்லாம் முடிந்தபின் ஒய்ந்து படுக்கையில் சாயும் போது.. தூக்கம் வரவில்லை.. அத்தனை நேரம் ஒளிந்து கிடந்த வீட்டு ஞாபகம் ஒரு மோசமான புயல் போல என் மொத்த இரவையும் அள்ளி சுருட்டிக்கொண்டு  போக.. தனிமையில்.. ஒரு வெறுமையில் அந்த நொடியில் துளிர்த்த கண்ணீர் எதை கொண்டும் ஈடு செய்ய இயலாதது. கோவையில்.. அண்ணா, அண்ணி, தம்பிகள், தங்கைகள் என ஏகப்பட்ட சொந்தங்களுக்கு மத்தியில் என் தினங்கள் பாட்டுக்களும் கேலி கூச்சல்களுமாய்.. சந்தோஷ தருணங்களாய் கடக்கும்.. ஆனால் இங்கு.... மேலே சுற்றும் மின் விசிறியே தவிர இப்போதைக்கு என்னுடன் பேச யாரும் இல்லை. அங்கு.. வீட்டில் எல்லோரும் தூங்கியபின் என் தம்பியும்.. தங்கையும்.. நானும் திருட்டு பூனைகள் போல சமையலறை நுழைந்து.. பால் பாக்கெட் உடைத்து.. பூஸ்ட் தயார் செய்து... பகிர்ந்து குடிக்கும் அந்த சுவை அன்றைய இரவு முழுதும் நாக்கில் ஒட்டிக்கிடக்கும்.... அன்பின் அடையாளங்கள் எல்லாம் அங்கு இருக்க.. மனசு மரித்து இங்கு வெறுமையாய் தூக்கம் தேடுகிறேன்..... சொந்தங்களை எல்லாம் விட்டு விட்டு... பொருளாதார தேவைக்காய்... இங்கு சுற்றி திரியும் ஒவ்வொருவரும்  என்னை போன்றே சின்ன சின்ன கவிதை சந்தோசங்களை அடகு வைத்து விட்டு... தூக்கம் தொலைத்த ஒரு இரவில்   மேலே சுற்றி கொண்டிருக்கும் அந்த மின் விசிறியோடு பேசிக்  கொண்டிருக்க கூடும். 

இந்த மாதிரி கடினமான சூழ்நிலைகளில்தான் நல்ல நட்புகள்...   காயம் பட்ட நெஞ்சை மயிலிறகு கொண்டு தடவி.. இலவம் பஞ்சாய் மாற்ற துடிக்கின்றன. அதனால்தான் சென்னை முழுதும்... சென்னை மட்டுமல்ல உலகம் முழுதும்....  மாமா.. மச்சான் என நட்பின் உறவுகள் பலம் கொண்ட மட்டும் பின்னி பிணைந்திருக்கின்றன.. வருகிறேன் நானும்....  சேர்த்துகொள்ளுங்கள் உங்கள் நட்பு வட்டத்தில் என்னையும் ஒரு உறவாய்...

Monday, September 13, 2010

நட்பின் நண்பர்களுக்கு......


நட்பின் நண்பர்களுக்கு, இது வரை கோயம்பத்தூர் குழந்தையாய் இருக்கும் நான் இனிமேல் சென்னை குழந்தையாய் மாற போகிறேன். நான் டெல்லி சென்று பங்கேற்ற நேர்முக தேர்வில்,  தேர்வாகி சென்னையில் THE HANDLOOM & HANDICARFTS EXPORT CORPORATION OF INDIA வில் 13.09.10 முதல் பணி புரிய இருக்கிறேன். நான் டெல்லி செல்லும் போது நீங்கள் எனக்களித்த வாழ்த்துக்களும் நான் நேர்முக தேர்வில் வெற்றிபெற ஒரு காரணம். உங்கள் எல்லோருக்கும் என் நன்றிகள் பல. ஒரு சிறிய இடைவெளியில் மீண்டும் உங்களுடன் இணைந்து கொள்கிறேன். சென்னையில் ஜாக்கி அண்ணா, அதிஷா சார், கேபிள் சார், லக்கி,  ஜெட்லி, ஜில்லு போன்ற பதிவர்களை சந்திக்க மிக ஆவலுடன் இருக்கிறேன்.  டெல்லி ராஜ குமாரிகள் தொடர்.. இனி சென்னையில் இருந்து தொடரும்.. விரைவில்..

Saturday, September 11, 2010

பாஸ் என்கிற பாஸ்கரன் - விமர்சனம்


நாலு பைட், அஞ்சு பாட்டு, கொஞ்சம் அம்மா செண்டிமெண்ட், கொஞ்சம் காதல், கொஞ்சம் சிரிப்பு  என மசாலா போண்டா போடும் இயக்குனர்கள் மத்தியில் காமெடி என்கின்ற ஒற்றை வாழைக்காயில் பஜ்ஜி போட்டு, கூட்டத்தை கூட்டி கல்லா கட்டும் வித்தையில் இயக்குனர் ராஜேஷ் ஈசியாக ஜெயிக்கிறார். 

வெட்டி ஆபீஸ்ர் ஆர்யாவுக்கு , நயன் மீது எக்கச்சக்கச்சக்கமாய் காதல் உற்பத்தியாக, நயனின் அக்காவே தனக்கு அண்ணியாக வாய்க்கும் போது.. காதல் எளிதில் கை கூடும் என நினைக்கிறார். அண்ணி, என் தங்கையே கல்யாணம் செய்துக்க உனக்கு என்ன தகுதி இருக்கு என கேட்டு வைக்க, வெகுண்டெழுந்த வேங்கையாய், கை நிறைய சம்பாதித்து  காட்டுகிறேன் என வீட்டை விட்டு வெளியேறுகிறார். தன் சலூன் நண்பன் சந்தானத்தின் துணையோடு அவர் பணம் சம்பாதிக்க போராடும் மிச்ச சொச்சமே கதை. 

கதைக்காக எந்த மெனக்கேடல்களும் இல்லை. டெக்னிகல் விஷயங்களிலும் ரொம்ப ஆழம் தோண்டவில்லை. டைமிங் காமெடி என்கின்ற ஒற்றை துருப்புசீட்டில் ஸ்கூட்  அடித்திருக்கிறார் ராஜேஷ். 

படம் ஆரம்பித்ததில் இருந்து, கிளைமாக்ஸ் வரைக்கும் வயிறு வலிக்க சிரிக்க வைத்து அனுப்புவதே நோக்கம் என்றிருப்பதால்.... எந்த வித ரத்தம் தெறிக்கும் சண்டைகளோ  உஷ்ணத்தை கிளப்பும் சீரியஸ்  கட்சிகளோ இல்லாமால் ரொம்பவே லைட்டாக.. யதார்த்தமாக பயணம் செய்கிறது கதை.. அதில் ஈஸியாக நம்மையும் சேர்த்து பயணிக்க வைத்ததில் பாஸ் மார்க் வாங்கிவிடுகிறார்கள். 

ஆர்யா, சந்தானம் இணைந்து செய்யும் அளப்பறைகளால் மொத்த தியேட்டரும் அல்லோகலப்படுகிறது. "நண்பன்டா" என்கின்ற இந்த வார்த்தை பிரயோகம்  இனி பெருமளவில் எல்லோராலும் கொண்டாடப்படும். டயலாக் டெலிவரியில், முக பாவங்களில், டைமிங் கமெண்ட்டுகளில் என சத்யராஜ் கவுண்டமணி கூட்டணி போல காமெடியில் இருவரும் பிரித்து மேய்கிறார்கள். 

ஆர்யாவின் அலட்சியமான உடல் மொழி அவரது பாத்திரத்துக்கு நன்றாக பொருந்துகிறது. நூறு பேரை அடித்து துவைத்து பயமுறுத்தாமல் இயல்பான ஹீரோவாக மனசில் நிற்கிறார். 

அழகான மோகினி நயனா இது.... நம்பவே முடியவில்லை.  தோற்றத்தில் அவ்வளவு முதிர்ச்சி. பிரபு தேவா  சார்.. அகில உலக ஜொள்ளர்கள் சங்கம் உங்கள் மீது ஏக கோபத்தில் இருக்கிறது.. வேறு என்ன சொல்ல.. 



படத்தின் இன்னொரு ஹீரோ சந்தானம். கொஞ்சம் சீன்களில்  ஆர்யாவையே  ஓவர் டேக் செய்கிறார். அல்லு சில்லான டைமிங் காமெடிகளால், படம் பார்க்கும் அத்தனை பேரின் ஆதர்ச நண்பனாகி விடுகிறார். வாழ்த்துக்கள் சந்தானம். 
ஆர்யாவின் அண்ணன், நயனின் அப்பா சித்ரா லட்சுமணன் என பாத்திரத்திற்கு ஏற்ற தேர்வுகள்.. உறுத்தாமல் படத்தை நகர்த்தி செல்கிறது. 

யுவனின் இசையில்.. "யார் அந்த பெண்தான்.. " பாடலும்.. ஹைய்ரே ஹைய்ரே பாடல் சரணத்தில் வரும் "முத்தம் தா.. முத்தம் தா " பிட்டும் மீண்டும் மீண்டும் கேட்கும் ரகம். பின்னணி  இசை மற்றும் ஒளிப்பதிவை  கவனிக்க முடியாதவாறு படம் முழுக்க காமெடிசரவெடி சத்தம். 

முதல் பாதி உற்சாகம்.. இரண்டாம் பாதியில் பாதியாய் குறைந்து போவதை இயக்குனர் கவனித்திருக்கலாம். படம் முடிந்த பிறகும் கிளைமாக்ஸ்சை  நீடிக்கும் SMS பாணி இதிலும் தொடர்கிறது. கிளைமாக்ஸ்ல் வரும் ஜீவா கதாபாத்திரம் வலுகட்டாயமாக திணித்தது போலான உணர்வு.

இருந்தாலும், 2.5 மணி நேர உற்சாக டைம் பாசிற்கு உத்தரவாதம் தருகிறார் பாஸ் என்கின்ற பாஸ்கரன். 

(+) பிளஸ் 

வசனங்கள்.. 
ஆர்யா, சந்தானம் கூட்டணி 
எக்ஸ்பிரஸ் வேகத்தில் பறக்கும் முற்பாதி. 
(-) மைனஸ் 

இரண்டாம் பாதி.. 
இடையே வரும் சில இரட்டை அர்த்த வசனங்கள் 
அழுத்தம் அற்ற கிளைமாக்ஸ் 

VERDICT  : காமெடி திருவிழா 
RATING     : 4.8 / 10.0


EXTRA பிட்டுகள் : 

நேற்று இரவு 10 மணிக்கு மேல்,  இந்த படத்திற்கு போக வேண்டும் என்கின்ற ஒரு தீடிர் தோன்றலில் நண்பர்கள் ஆறு பேருடன் திருப்பூர் புற நகர் பகுதியில் உள்ள கிருஷ்ணா திரையரங்கில் இந்த படத்தை பார்த்தோம். படம் முழுதும்.. ஒரு மாதிரி மங்கலாக, மய மயவென தெரிந்ததற்கு தியேட்டர் ஸ்க்ரீன் காரணமா இல்லை நாங்கள் சாப்பிட்ட கிங் பிஷர் காரணமா என்பதை இதை எழுதும் இந்த நொடி வரை பகுத்தறிய முடியவில்லை. 
 

Friday, September 10, 2010

வ- குவார்ட்டர் கட்டிங் - இசை விமர்சனம்



வித்தியாசமான மேக்கிங்கும், படம் நெடுக வரும் காமெடியும் ஓரம்போவை மற்ற திரை படங்களில் இருந்து வித்தியாசப்படுத்தி காட்டியது. அதன் இயக்குனர்கள் புஷ்கர் - காயத்ரியின் அடுத்த முயற்சிதான் வ - குவார்ட்டர்  கட்டிங். ட்ரைலர் மற்றும் பாடல்கள் இதுவும்  வேறு மாதிரியான படம் என்பதை உணர்த்துகிறது.

உன்னை கண் தேடுதே - பிரகாஷ் குமாரும், கான உலகநாதனும் இணைந்து பாடியிருக்கும் டீசென்டான ரீமிக்ஸ்  பாடல். வரிகளில் 5000 பீரின் நுரையே போல, சரக்கின் அருமை பெருமைகள் பொங்குவது இன்னமும் பிளஸ்.

தேடியே தேடியே  -  ஆண்ட்ரியாவின், ஒயினில் நனைத்த குரல் கொஞ்சம் சைடு டிஷ் போல ரொமான்ஸ் கலந்து ஏகத்துக்கும்  கிக் ஏற்றுகிறது. ஆர்க்கெஸ்ட்ரேஷன் எளிமையாக இருந்தாலும் மெட்டின் வசீகரம் ரசிக்க வைக்கிறது.

சவூதி பாஷா - பாடலில் கவிஞர் அவதாரம் எடுத்திற்கும் சிவாவின் வரிகளில்  இருக்கும் உற்சாகமும், அரேபிய ஸ்டைல் இசையும்  ஒரு குவார்ட்ர் அடித்ததற்கு  ஒப்பான மன நிலையே தந்து களிப்பூட்டுகிறது.

ஷார்ப்பு ஷார்ப்பு - ஆல்பத்தின் தீர்த்த திருவிழா. நண்பர்களுடன் ஆட்டம் போட்டு விளையாட வைக்கும் மெட்டும், வரிகளும் எத்தனை குடித்தாலும் பிடிக்கும் கிங் பிஷர் சுவை.

குவார்ட்டர்   கிளப் சாங்  -  பட்டையில் தொடங்கி ஸ்காட்ச் வரைக்கும் கலந்து கட்டிய மிக்ஸிங் காக்டெயில். கொஞ்சம் அசந்தாலும் மட்டையாக்கிவிடும் அடி.   

 டயலாக்குகளில் கோயம்புத்தூர் மனம் மணக்க.. இப்போதே படம் பார்க்கும் ஆசை, ஏக்கம் தொடங்கிவிட்டது ஒரு போதையே போல...

SONGS CAN LISTEN :

ஷார்ப்பு ஷார்ப்பு
சவூதி பாஷா

VERDICT : 2.9 / 5.0 

Wednesday, September 8, 2010

பலே பாண்டியா - விமர்சனம்



புகைப்பட ஓவியர் சித்தார்த்தின் முதல் திரைப்பட முயற்சி. நாட்டு மக்களுக்கு மெசேஜ் சொல்ல நிறைய பேர் இருப்பதால் ஜஸ்ட் லைக் தட் சிரிப்பு படம் தர முயன்றிருக்கிறார். எந்த வித லாஜிக் மேஜிக் இல்லாமல்...

பாண்டியன் தன் சாவை கூட வெற்றிகரமாக முடிக்க முடியாத ஒரு  அதிர்ஷ்டமில்லா பேர்வழி. தன்னை கொலை செய்துவிடும்படி ஒரு தாதாவிடம் போய் நிற்க.. அவர் 25 லட்சம் ரூபாய் பணத்தை குடுத்து ஒரு மாதம் ஜாலியாக சுற்றி விட்டு வா பின் மனித வெடிகுண்டாக பயன்படுத்தி கொள்கிறேன் என்கிறார். பணம் அதன் பின் காதல்.. அப்புறம் அதிர்ஷ்டம் என பாண்டியன் ஜாதகம் மாற, ஒரு மாத முடிவில், தாதாவை தேடி போக.. அவர் கொலை செய்யப்பட்டு கிடக்கிறார். இதோடு இடைவேளை.. என்ன கதை சூடு பிடிக்கறதா.. அப்படிதான் நானும் நினைத்து பாப்கார்ன் பொட்டலத்துடன் மிச்ச பாதியே பார்க்க ஆரம்பித்தேன்.. ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்... நிஜமாகவே முடியல..

சுவாரசியமாக ஆரம்பிக்கும் பயணம் பாதி வழியில் பெட்ரோல் தீர்ந்து DRY ஆகி நின்று விடுவதை போல.. இடைவேளைக்கு பிறகு படம் நொண்டியடிக்க ஆரம்பித்து விடுகிறது. காமெடி செய்வது என  முடிவெடுத்தபின்.. வில்லன் என்ன ஹீரோ என்ன.. எல்லோருமே பாரபட்சமின்றி கிச்சு கிச்சு மூட்ட ஆரம்பித்து விடுகிறார்கள். காமெடியன் விவேக்கை தவிர. 

இயக்குனர் புகைப்பட ஓவியர் என்பதால்.. பிரேம் பை பிரேம்.. காட்சிகளில்  அழகும்  ரிச்னெஸ்ம்  மிளிர்கிறது. புது புது கேமரா கோணங்கள் ரசிக்க வைத்தாலும்.. வலுவில்லாத கதையும், திரைக்கதையும் ஒரு வித ஆயாசத்தை ஏற்படுத்துவதை மறுக்க முடியாது. 

சின்ன சின்ன ரசனையான குறும்புகள்.. சில சில இடங்களில் எட்டி பார்க்கின்றன. தான் காதலிக்கும் பெண் தனக்கு கிரீட்டிங் கார்டு கொடுத்தவுடன்.. அதிலிருக்கும் மின்மினி பூச்சிகள் அப்படியே விஷ்ணுவின் சட்டையே பிடித்து வானத்துக்கு உயர்த்துவதும்.. அந்த கார்டு தனக்கு இல்லை தன் நண்பனுக்கு  என தெரிந்தவுடன், மின்மினி பூச்சிகள்  விஷ்ணுவை விட்டு விட்டு கார்டை மட்டும் பிடிதுக்கொள்வதும் என குட்டி குட்டி ஹைகூக்கள் ரசிக்க வைக்கின்றன. புத்திசாலிதனமான ஷார்ட் & ஸ்வீட் வசனங்கள் சித்தார்த்தை நல்ல வசனகர்த்தாவாக அறிமுகம் செய்கின்றன. 

வெண்ணிலா விஷ்ணு ஒரு வித சோகத்துடன் படம் முழுக்க வளைய வருகிறார். முதல் பாதியில் அவரிடம் இருக்கும் யதார்த்தம்... சேஸிங்.. ஆக்ஷன் என வரும்போது குறைந்துவிடுகிறது. 

பியா.. பியாவிடம்.. எனக்கு பிடித்த விஷயமே.. அந்த இரண்டு.. பெரிய.. அழகான.. வடிவான வடிவுடைய கண்கள்தான். அனால் உடை விஷயத்தில் அம்மணி கோவாவில் பயன்படுத்திய டிசைன்களில் இருந்து மாறினால் தேவலை. 


ஆரம்பத்தில்  எல்லாம், பாடல்கள் மொக்கையாக இருந்தால், தம் அடிக்க வெளியே  செல்வார்கள். இப்போது விவேக்கை காட்டினாலே சிட்டாக வெளியே பறந்து விடுகிறார்கள். கற்பனை வறட்சியில் மனிதர் ரொம்பவே இம்சிக்கிறார். அந்த கட்டண கழிப்பிட காமெடியில் மட்டும் தியேட்டருக்குள் கொஞ்சம் சிரிப்பு சத்தம். 

FILTER காப்பியின் கடைசி உறிஞ்சலில் கிடைக்கும் தித்திப்பு போல படத்தின் இறுதியில் காட்டப்படும் பேப்பர் கட்டிங்குகள் ரொம்பவே சுவாரசியம். படம் முழுக்க இப்படிப்பட்ட ஐடியாக்கள் தூவியிருந்தால் ரொம்பவே ரசித்திருக்கலாம். 

"ஆறாத கோபமில்லை" பாட்டில் வரும் கலர் டோனும், எடுக்கப்பட்ட விதமும் அட்டகாசம். அதே போல "ஹாப்பி" பாட்டில் எல்லா பாடகர்களும் வருவது நல்ல முயற்சி. 

படு மொக்கையான,  லாஜிக் துளியும் இல்லாத  இரண்டாம் பாதி.. முதல் பாதி சுவாரசியங்களை மழுங்கடித்து விடுகிறது.   

DIRECTOR BOSS... இன்னமும் பயிற்சி தேவை. 


(+) பிளஸ் 

வசனங்கள் 
மேக்கிங் 

(-) மைனஸ்

திரைக்கதை 
நம்ப முடியாத கதை 
லாஜிக் 
விவேக் 


VERDICT : பலே என்று சொல்ல முடியவில்லை.

RATING   : 3.3 / 10.00

EXTRA பிட்டுகள் 

தயவு செய்து எல்லோரும் யோகா கற்றுக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் நண்பர்களையும் கற்று கொள்ள தூண்டுங்கள்.  அது உங்களை பல்வேறு ஆபத்துக்களில் இருந்து காப்பாற்றலாம்.    உதாரணம்,  குட்டியான்  ஈஷா யோகா மையத்தில் இரண்டு நாள்  தீவிர கட்டை யோகாவில் ஆழ்ந்திருந்து ஞாயிறு  காலையில் தான் திரும்பியிருந்தான்.  என்  நச்சரிப்பு தாங்காமல்    அவனது செலவில் இந்த படத்திற்கு போய் பல்பு வாங்கியதில் என் மீது வெறி தனமாக பாய்வான் என்று எதிர் பார்த்தேன். நல்லவேளை கட்டை யோகா காப்பாற்றியது.

Monday, September 6, 2010

சிந்து சமவெளி - விமர்சனம் (18+)



சினிமாவில் மெசேஜ் சொல்வது இரண்டு வகை. படம் முழுக்க நல்லவர்களையும்..  பாசிட்டிவான விஷயங்களையும்  காட்டி  நல்லது செய்தால் நமக்கும் நல்லதே நடக்கும் என்கின்ற படங்கள் ஒரு வகை. இன்னொன்று.. படம் முழுக்க கெட்ட விஷயங்களை காட்டி.. கிளைமாக்சில் கெட்டவன் கெட்டழிவான் என்பது. இதில் இயக்குனர் சாமி இரண்டாவது வகை.


இவரின் முந்தைய படங்களான உயிர், மிருகம், இவற்றில் மிருகம் மட்டுமே நான் பார்த்திருக்கிறேன். நிஜமாகவே என்னை மிரட்டிய படம் அது. ரொம்பவுமே யதார்த்தமான மேக்கிங்கும், கெட்டது செய்தால் அழிவு நிச்சயம் என்கின்ற கருத்தும், யாருமே எடுக்க துணியாத ஒரு கதையே எடுத்த தைரியமும் சாமியின்  மீது  ஒரு மரியாதையே உண்டாக்கியிருந்தது. அந்த நம்பிக்கையில் சிந்து சமவெளி பார்த்தேன். யானை தன் தலையில் மண் அள்ளி போட்டுக்கொள்வதை போல.. சாமி தன் தலையில் தானே ஆசிட் ஊற்றிகொண்டிருக்கிறார்.

சினிமா.. ஒரு சுதந்திரமான.. மனதில் நினைப்பதை வெளிப்படுத்த உதவும் ஊடகம். இயக்குனர்  நாட்டில் நடக்கின்ற ஒரு தவறான விஷயத்தை சுட்டி காட்ட விரும்பியதில் எந்த தவறும் இல்லை. ஆனால்.. அதை சுட்டி காட்டிய விதத்தில் ஒரு நேர்மை இருக்கிறதா என்பதுதான் இந்த படத்தின் கேள்விக்குறி.


போரில் ஏற்பட்ட காயம் காரணமாக ராணுவத்தில் இருந்து VRS வாங்கிகொண்டு மனைவி மகனோடு  சந்தோஷமாக வாழ ஆரம்பிக்கும் கஜினி, மனைவியின் எதிர்பாரா மரணத்தால் மீண்டும் தனி மரமாகிறார். மகனின் காதல் அறிந்து அவனுக்கு  திருமணம் செய்து வைக்க.. திருமணம் ஆன சில தினங்களிலேயே மகன் 2 வருட ஆசிரியர் பயிற்சி பள்ளிக்கு சென்று விட.. தனிமையில் இருக்கும் மருமகளுக்கும் இவருக்கும் இடையே  உண்டாகும்  உறவை  எவ்வளவு மோசமாக  சொல்ல முடியுமோ அவ்வளவு மோசமாக சித்தரித்திருக்கிறார்.


விசில் வருவதற்கு முன் திறக்கப்பட்ட குக்கர் போல.. வெந்தும் வேகாத.. உப்பு சப்பில்லாத காட்சியமைப்புகள். படம் முழுதும் ஒரு வித நாடக தன்மையுடன் பயணம் செய்வதால்.. சாமி  சொல்ல வந்த விஷயத்தை புரிந்து கொள்வதற்கு பதிலாக எரிச்சல்தான் வருகிறது.


படத்தின் ஆரம்ப காட்சியில் இருந்து, இறுதி காட்சி வரை எதுவுமே மனசில் ஒட்ட மறுக்கிறது. அவ்வளவு அந்நியத்தன்மை.. காட்சிகளிலும்.. அதில் வரும் கதா பாத்திரங்களிலும்.


எத்தனையோ வருடங்களுக்கு முன் பாலசந்தர் சார் அபூர்வ ராகங்களில்  முறையற்ற உறவில் ஏற்படும் காதலை.. உணர்வின் வெளிப்பாடுகளை.. அவ்வளவு நளினமாக.. நாசூக்காக  சொல்லியிருப்பார். பாலசந்தர் சாரோடு  சாமியே ஒப்பிட்டு பேசுவதே தவறு.  உடல் வேட்கைதான் எல்லாவற்றையும் விட முக்கியமானது என்கின்ற ரீதியில் சாமி காட்சிபடுத்தியிருப்பது யதார்த்தத்தை மீறிய ஆபாசம்.


என்னதான் செக்ஸ் வாழ்வில் தவிர்க்க முடியாத அம்சம் என்றாலும்,  காதல், பாசம், உறவுகளின் மீதான அடிப்படை அன்பு போன்ற மென்மையான உணர்வுகள் எல்லோரிடமும் இருக்கிறது. ஏன் மிருகங்களுக்கு கூட   உண்டு. அதெல்லாம் எதுவுமே இல்லையன்பது போல ஒரு பொய் பிம்பத்தை காட்டியிருப்பது ஒரு நல்ல படைப்பாளிக்கு நாகரீகம் இல்லை.


அதுவும், இரண்டாம் பாதியில் சில காட்சிகளை எல்லாம் பார்க்கும் போது சாமியே தூக்கிபோட்டு மிதிக்க வேண்டும் என்கின்ற எண்ணம் வந்தது சத்தியம்.


இந்த படத்தை பார்ப்பதற்கு பதிலாக ஷகிலா படத்தையே நான்கு முறை பார்த்துவிடலாம். உடல் மட்டும்தான் சூடாகும். உடல் ரீதியான வன்முறையே விட மன ரீதியான வன்முறை மிக மோசமானது.  சாமி இதில் நிகழ்த்தியிருப்பதும் அதைதான்.


ஒரு ஷோவிற்கு 250 பேர் என்றாலும் ஒரு நாளைக்கு 1000  பேர்.  இது கோயம்பத்தூரில் மட்டும். மொத்த தமிழ் நாட்டுக்கும் கணக்கு போட்டு கொள்ளுங்கள்.  மனிதர்களாக  தியேட்டர் உள்ளே  வருபவர்களை மிருகமாக்கி வெளியே அனுப்புகிறார் சாமி. முக்கியமான விஷயம்.. அது  எடுத்துக்கொண்ட கதைக்காக அல்ல.. அந்த கதையே காட்சி படுத்திய விதத்தில்...

இந்த படத்தை எதிர்க்கிறேன் பேர்வழி என்று யாரும் கிளம்பிவிடதீர்கள். அது படத்திற்கு தேவையில்லாத விளம்பரத்தை கொடுத்துவிடும். யாரும் கண்டு கொள்ளது விட்டாலே மூன்று நாட்களில்  பெட்டிக்குள் போய் விடும். படத்தின் தரம் அப்படி. 

(+) பிளஸ் 

வாய்ப்பிருந்தும் கதாநாயகியே உரித்த கோழியாய் காட்டாமல் விட்டது.


(-) மைனஸ்

நாடகத்தனமான காட்சிகள்
திரைக்கதை
இயக்கம்
வசனம்
ஒட்டாத கதாபாத்திரங்கள்


VERDICT  : சாமிக்கு போதாத காலம்.  படம் பார்க்கும் நமக்கும்.
RATING    : 1.0 / 10.0


EXTRA பிட்டுகள் : 

சாந்தி தியேட்டர் காந்திபுரம் மெயின் பேருந்து நிலையத்திற்கு அருகில் அமைந்துள்ளதால், பஸ் கிடைக்காத  குடும்பம் ஒன்று  (அதில் இரு பெண்கள் ) இந்த படத்திற்கு இரவுக் காட்சியில்  தெரியாமல் நுழைந்து விட.. அவர்கள் பட்ட அவஸ்தைகள் சொல்லி மாளாது. தியேட்டரில் இருந்த அனைவரும் ஹீரோ, ஹீரோயின்,வில்லன் என அனைவரையும் பார பட்சமின்றி  கெட்ட கெட்ட வார்த்தைகளை கொண்டு திட்டி தீர்க்க.. பாவம் அந்த பெண்கள் சங்கடத்தில் நெளிந்தது ரொம்பவே பரிதாபமாக இருந்தது.


Saturday, September 4, 2010

டெல்லி ராஜ குமாரிகளும்... கோயம்புத்தூர் பையனும்... (18+) / 3

பரமு ரொம்பவும் வெகுளி. ஆனால் கிடைக்கிற கேப்பில் டைமிங்காக போட்டு தாக்குவான். நான் இறங்கும் போது ஜல்லி காட்டு  காளை போல  நிற்காமல் போன ரயில்.. அவன் இறங்கும்போது  மட்டும்  பசுமாடு போல சாந்தமாக ஒரு நூறு அடி தள்ளி போய் நின்றது. 

வாய் நிறைய பல்லுடன், யுத்தத்திற்கு சென்று வெற்றியுடன் திரும்பியவன் போல கம்பீரமாய் ரயிலில்  இருந்து இறங்கி வந்தவன்,   "என்ன மனோ, பயந்துடீங்களா.. அனுமார் கிட்ட வேண்டினேன்..  அதுதான் ரயில் நின்னுடுச்சு" என்றான். ரயில்  சிக்னலுக்காக நின்றதோ.. அல்லது அனுமார் நிறுத்தினாரோ.. அவன் பத்திரமாக இறங்கியதும்தான் மனம் நிம்மதி அடைந்தது.

நான்கு ஆட்டோ டிரைவர்கள், எங்களை அணுகி,  தாஜ் மஹாலை சுற்றி காட்டுவதாய் சொல்ல., அதில் சாமுத்திரிகா லட்சணம் பார்த்து ஒருவரை தேர்ந்தேடுத்தோம்.     பரமு அவரையும், அவரது ஆட்டோவையும் கண்ட மேனிக்கு போட்டோ எடுத்து தள்ளியதுடன் இல்லாமல் அவரது லைசென்சையும் வாங்கி போட்டோ பிடித்து கொண்டான். எதற்கு என்றதற்கு "PREVENTION IS BETTER THAN CURE" என்று தலையே ஆட்டி ஆட்டி சொன்னான்.


ஆட்டோ டிரைவரின் லைசென்ஸ்

எங்களது சொத்துக்களான டிகிரி சர்டிபிகேட் அடங்கிய பேக்கை ஆட்டோ டிரைவர் வசம் ஒப்படைத்துவிட்டு தாஜ்மஹால் பார்க்க கிளம்பினோம். போகும் தருவாயில்.. திடீர் ஞானத் தோன்றலில்  பரமு, தன் சூட்கேசை திறந்து,  அவன் அம்மா பயன நேரத்தில் தின்பதற்காக கட்டி கொடுத்திருந்த சோன் பப்டியே எடுத்து, ஆட்டோ டிரைவர் வேண்டாம்.. வேண்டாம்.. என்று மறுத்த போதும்,  வலுக்கட்டாயமாக  அவர் வாயில் திணித்தான்.  "நம்ம சாப்பாட்ட வாங்கி  தின்னுட்டார்" " இனி இவர் உண்ட வீட்டுக்கு ரெண்டகம் பண்ண மாட்டார்" நம்ம லக்கஜே பத்திரமா பார்த்துக்குவார் ,தைரியமா வாங்க என்றான்.

தாஜ் செல்லும் வழி 

 

தாஜ் என்னும் உலக அதிசயத்தை காண நாம்  சில பல குறுகலான சந்துகளில் நடை பயணம் செய்ய வேண்டும். அங்கு எருமைகள் சுதந்திரமாக மேய்கின்றன.... இறைச்சி கடைகளும், பிளாட்பார கடைகளும்,  குப்பை மேடுகளும் வழி நெடுக  காட்சியளிக்க.. இந்தியாவின் கலாச்சாரத்தை வெளிநாட்டவர் எளிதில் அறிந்துகொள்ள அவை  ஏதுவாய் இருக்கின்றன. 


தாஜ் உள்ளே நுழைய, இந்தியர்களுக்கு 20 ரூபாயும்,  வெளி நாட்டவர்களுக்கு  250 ரூபாயும் வசூலிக்கிறார்கள். நுழைவாயிலில் காவல் மிக பலமாக இருக்கிறது. குட்கா, சிகரட், சிப்ஸ் பாக்கெட், முறுக்கு பொட்டலம்  என தண்ணிரை தவிர வேறு  எதையும்  உள்எடுத்து செல்ல அனுமதி இல்லை. பரிசோதனை என்ற பெயரில் காவலர் ஒருவர் உடல் முழுதும் கிச்சு கிச்சு மூட்ட.. அவரை கடந்து வந்ததும் பிரம்மாண்டமான செங்கல் நிற கோட்டை முதலில் நம்மை வரவேற்கிறது. அங்கிருந்து பார்க்கும் போதே.. அந்த அதிசயம்.... கண்களுக்கு தென்பட ஆரம்பிக்க.. உடல் முழுதும் ஒரு பரபரப்பு தொற்றி கொள்கிறது. 




தாஜ் மஹாலை, நான் சினிமாவில் பார்த்திருக்கிறேன், புத்தகத்தில் புரட்டியிருக்கிறேன். ஆனால் நேரில் பார்க்கும் போது கிடைக்கும் ஒரு உணர்வு.. எப்படி சொல்வது அதை.. பிரம்மாண்டமான அந்த சலவை கல் அற்புதத்திற்கு முன் மனிதர்களாகிய நாம் ரொம்பவுமே சின்னவர்களாகி விடுகிறோம். வான் உயர்ந்து நிற்கும் காதல் சின்னத்தை, இந்தியாவின் அடையாளங்களில் ஒன்றை.. உலக மக்கள் அனைவரும் வியந்து நோக்கும் ஒரு கலை படைப்பை நேரில் தரிசிப்பது நிச்சயம் ஒரு அழகான அனுபவம். பகல் தவிர்த்து, ஒரு நல்ல மாலை நேரத்தில்.. மழை தூறும் பொழுதில்.. அங்கு இருந்து பாருங்கள்... உங்கள் மனம் என்னும் குழந்தை அடையும் உற்சாகத்திற்கு அளவிருக்காது. 

வெறும் கட்டிடம் மட்டும் அல்ல தாஜ் மஹால்.  சின்ன சின்ன நுணுக்கமான வேலைப்பாடுகள்.. கற்களில் செதுக்கிய பூக்கள்.. ரசனையான  வடிவமைப்புகள்  இப்போதும் மிளிரும் வர்ணங்கள் ... என  கலைகளின் புதையல் அது. ஒவ்வொரு கால நேரத்தின் போதும், தாஜ் வித விதமான தோற்றங்களை வெளிப்படுத்துமாம்.  




ஏராளமான வெளிநாட்டவர், கைடுகளின் துணையோடு தாஜ் பற்றி ஆர்வமாக தெரிந்து கொள்கின்றனர். தாஜ் முன் புகைப்படம் எடுத்துக்கொள்வதை ஒரு பெருமையான, சந்தோஷமான நிகழ்வாக கருதுகின்றனர். 

தாஜ் முழுதும் பல தேசத்து  பெண்கள், கொளுத்தும் வெயிலால்  குட்டி குட்டி உடைகளுடன் உலாவ.. துள்ளும் இளமையில்.. திமிரும் வளமையில்.. நானும், பரமுவும் ஏகத்துக்கும் டென்ஷன் ஆனோம். ஒரு கட்டத்தில்.. அந்த பெண்களை கண்டு  வெறுப்பில் " EVERY BODY" என்று நான் ஆரம்பிக்க.. " நோ  ஃபாடி" என்று பரமு முடித்தான்.


 தாஜ் உள்ளே, அமைதியாக உறங்கிகொண்டிருக்கும் மும்தாஜ், ஷாஜஹானை மக்கள் கூட்டம்,  சலனப்படுதிக்கொண்டே இருக்கிறார்கள்.  பின்புறம் ஓடும் யமுனை தாஜ் மஹாலுக்கு வேறொரு விதமான அழகியலை கொடுக்கிறது. 


தாஜ் கொடுத்த உற்சாகத்தில்.. பரமு சத்தம் போட்டு பாடிக் கொண்டிருந்தான். அடுத்த ஒரு மணி நேரத்தில் டெல்லி வாலாக்கள் அவன் சட்டை காலரை பிடித்து மிரட்டபோவதை அறியாமல்....

                                                                                                            - தொடரும்

Thursday, September 2, 2010

தற்போது தமிழ் சினிமா மறந்துபோன ஐந்து பாரம்பரிய விஷயங்கள்



தற்போது தமிழ் சினிமா மறந்துபோன ஐந்து பாரம்பரிய விஷயங்கள்
1 . கிளைமாக்ஸ். வில்லனுக்கும், ஹீரோவுக்கும் நடக்கும் கடுமையான மோதலில், ஹீரோ படு பயங்கரமாக தாக்கப்பட்டு கீழே விழுந்து கிடக்க.. உடனே ஹீரோவின் நினைவுகளில், வில்லனால் கொலை செய்யப்பட்ட அம்மாவின் முகமோ , தங்கையின் முகமோ பிளாஷ் அடித்து, வேகமாக நூறு வயலின்கள் வாசிக்க, அதன் பின் ஹீரோ வெகுண்டெழுந்து வில்லனை துவம்சம் செய்வது.


2 . ஹீரோயின் வில்லனின் கற்பழிப்பு பிடியில் வசமாக சிக்கிக்கொண்டு, புடவை உருவப்பட்டு, ஐந்து நிமிடம் துரத்தி விளையாடி , படுக்கையில் வீழ்த்தி, இறுதியில்  வில்லன் ஹீரோயின் கழுத்தில் முகம் புதைக்கும் போது ஹீரோ சரியாக அங்கு என்ட்ரி ஆவது.. (இப்போதெல்லாம் ஹீரோ என்ட்ரி ஆவதில்லை. கற்பழிப்பு காட்சிகளை மிக டீடெய்லாக காட்டி விடுகிறார்கள்).

3 . ஹீரோ ஏழை என்றோ ...அல்லது  கீழ் சாதி என்றோ ஹீரோயினின் அப்பா, காதலை எதிர்ப்பது. (இப்போது இந்த விஷயத்தில் பெற்றோர்களை எவனும் மதிப்பதே இல்லை).


4 . ஹீரோ தனது புஜ பல பராக்கிரமத்தை காட்டி எல்லோரையும் அடித்து துவைத்த பின் சரியாக போலீஸ் வருவது.


5 . இறுதியில் உயிர் தியாகம் செய்வதர்க்காகவே ஹீரோவின் உயிர் நண்பனாக ஒருவர் வருவது. ( இந்த கேரக்டருக்கு அன்றும், இன்றும் என்றும் வாகை சந்திர சேகர் காப்புரிமை பெற்றிருக்கிறார்).


இதே போல தமிழ் சினிமா மறந்திருக்கும் பல விஷயங்களை யாரேனும் ஞாபக படுத்தலாம். சுவாரசியமாக இருக்கும்.

Wednesday, September 1, 2010

ஷெல்லியும்.. காதலும்... - படித்ததில் பிடித்தது



நீருற்றுக்கள் நதியுடன் கலக்கின்றன..

நதிகள் சமுத்திரத்துடன்..

வான் காற்றுக்கள் எப்போதும்
இனிமையான உணர்ச்சியுடன் கலக்கின்றன

உலகில் எதுவுமே தனியாக இருப்பதில்லை

எல்லாம் கடவுள் விதித்தபடி
ஒன்றுடன் ஒன்று கலந்துகொண்டுதான் இருக்கின்றன.

நீ மட்டும் என்னுடன் கலக்கவில்லை

மலைகள் வானை முத்தமிடுவதை பார்.

கடலலைகள் ஒன்றை ஒன்று தழுவுவதை பார்

மலர்கள் மற்ற மலர்களை புறக்கணிப்பதில்லை

கதிரொளி பூமியே அணைத்துக்கொள்ள
சந்திர பிம்பம் கடலை முத்தமிடுகிறது..

இந்த முத்தமெல்லாம் என்ன மதிப்பு
நீ என்னை முத்தமிடாவிட்டால்..?


                                  ---- ஷெல்லியின்  கவிதையில் இருந்து...

you might like this also...

Related Posts with Thumbnails